Labing-dalawang kabataan na nagsama-sama
Pinanggalingan ma’y iba-iba
Pinagkasundo pa rin ng tadhana
Na nakabuo ng isang masayang barkada
Sa paaralan nabuo ang samahan
Maraming bagay kaming napagdaanan
Kasiyahan man o kalungkutan
Samahan nami’y hindi matatawaran
Ilang taon kami nagsama-sama
Na puno ng kulay at saya
Walang problema na hindi namin kinaya
Palagi lang namin dinadaan sa tawa
Dumating ang panahon na kami’y naghiwalay
Sa kalungkutan kami’y magkakaramay
Mga ngiting aming pinagsaluhan sabay-sabay
Unti-unti na nga ba mawawalan ng saysay?
Nakakamiss ang aming samahan
Sa kalokohan walang iwanan
Hindi nagpapaawat sa kantahan
Sabay-sabay pati sa tawanan
Nakakilala kami ng mga bagong kaibigan
Nagkaroon ng kanya-kanyang lakaran
Ngunit nagkikita pa rin paminsan-minsan
Pilit ginugunita ang mga nakaraan
Nagpapasalamat sa eskwela
Kung saan kami nagkakila-kilala
Hindi na yata magsasawa
Sa samahan at sa aking barkada
Sa puso namin aming ibinaon
Samahan kahit lipasin na ngayon
Puting buhok kami man ay magkaron
Magkakabarkada kami habang panahon
No comments:
Post a Comment